วิกฤตปูม้าหาย! ประมงพื้นบ้านระยองน้ำตาตก ลงทุนหลักร้อยได้กลับมาไม่ถึงครึ่ง เผยจำใจขุดหอยประทังชีวิต
เมื่อเวลา 16.00 น. วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2569 ผู้สื่อข่าวได้รับแจ้งจาก
ชาวประมงเรือเล็กพื้นบ้านในอำเภอเมืองจังหวัดระยอง ว่าขณะนี้ กำลังเผชิญกับวิกฤตอย่างหนัก หลัง “ปูม้า” ซึ่งเป็นรายได้หลักหายไปจากท้องทะเล จนทำให้ชาวประมงหลายรายต้องแบกรับภาระขาดทุน บางรายถึงขั้นถูกเถ้าแก่เข้าใจผิดว่าแอบเอาของไปขายที่อื่นเพราะจับส่งให้ไม่ได้ตามเป้า
จากการลงพื้นที่ตรวจสอบ พบว่าชาวประมงพื้นบ้านในพื้นที่ต้องพบกับความยากลำบากอย่างเห็นได้ชัด โดยชาวประมงรายหนึ่งเปิดเผยว่า ปัจจุบันการออกเรือแต่ละครั้งมีค่าใช้จ่ายสูง โดยเฉพาะ ค่าน้ำมันที่ต้องจ่ายถึง 700 บาทต่อเที่ยว แต่สิ่งที่ได้กลับมาจากการวางอวนกลับไม่ใช่ปูม้าที่มีราคาสูง แต่เป็นเพียงปูหินและปูประแส ซึ่งเป็นปูราคาต่ำ เมื่อนำมาขายรวมกันแล้ว ได้เงินกลับมาไม่ถึง 300 บาท ไม่เพียงพอแม้แต่จะจ่ายค่าน้ำมัน ทำให้ต้องควักเนื้อตัวเองประทังชีวิตไปวันๆ
ความเดือดร้อนนี้ยังลามไปถึงความสัมพันธ์กับคู่ค้า เนื่องจากปูม้าขาดแคลนอย่างหนัก จนเถ้าแก่ที่รับซื้อประจำเริ่มเกิดความสงสัยว่าชาวประมงแอบนำปูไปขายให้ที่อื่นหรือไม่ แต่ในความเป็นจริงคือ ชาวประมงพยายามอย่างเต็มที่แล้วแต่กลับไม่มีปูติดอวนขึ้นมาเลย จนชาวประมงหลายคนต้อง ตัดสินใจเลิกวางอวนปู แล้วหันไปขุดหอยแทน เพื่อให้พอมีรายได้เลี้ยงครอบครัวในวันที่ท้องทะเลไม่เป็นใจ
ทางด้าน นายศรีนวล อักษรศรี ประธานกลุ่มประมงเรือเล็กพื้นบ้านตากวน (สวมเสื้อยืดแขนยาวสีม่วง) ได้ให้ความเห็นถึงสาเหตุของปรากฏการณ์ปูม้าหายไปว่า
”จากประสบการณ์ที่ผ่านมา ต้องมองไปที่ปัจจัยทางธรรมชาติเป็นหลัก ช่วงนี้สภาพน้ำค่อนข้างขุ่นและมีกระแสลมแรง ทำให้ปูมักจะกบดานอยู่แต่ในรูและไม่ออกมา นอกจากนี้เรื่องของอุปกรณ์การจับก็มีส่วนสำคัญที่ทำให้ปริมาณการจับได้น้อยลงตามไปด้วย”
อย่างไรก็ตาม นายศรีนวลได้กล่าวทิ้งท้ายเพื่อสร้างขวัญและกำลังใจให้กับพี่น้องประมงที่กำลังท้อแท้ด้วยคติที่ว่า “แม้วันนี้จะจับได้น้อย แต่พรุ่งนี้เราก็ยังมีความหวังที่จะออกไปจับใหม่ได้เสมอ”
สำหรับสถานการณ์นี้แม้ชาวประมงพื้นบ้านระยองจะยังคงสู้ไม่ถอย แต่ปัญหาขาดแคลนสัตว์น้ำและต้นทุนที่สูงขึ้น ก็เป็นโจทย์ใหญ่ที่หน่วยงานที่เกี่ยวข้องอาจต้องเข้ามาดูแล เพื่อให้ลมหายใจของชาวประมงพื้นบ้านยังคงอยู่ต่อไป
/////////////////////////
