ระยอง คิดถึงแม่ยอมเดินเท้าไกลเพื่อไปหา

หนูน้อยวัย 9 ขวบ คิดถึงแม่กลัวแม่ไม่กลับมา ยอมเดินเท้าไกลเพื่อจะไปหา ไม่กลัวรถชนไม่กลัวคนใจร้ายจับไปในใจคิดถึงแต่ว่าจะไปหาแม่อย่างเดียว พร้อมกับเจ้าสิงโตหมาคู่ใจมาด้วยกัน

ดูคลิปกดลงค์ด้านล่าง

https://www.facebook.com/share/v/14NUmEYFGpd

เมื่อเวลา 08.00 น. วันที่ 1 กันยายน 2568 เจ้าหน้าที่ตำรวจ สภ.ห้วยโป่ง จ.ระยอง รับแจ้งมีพลเมืองดีขับรถอยู่บนถนนสายบูรพาพัฒน์ ก่อนถึงแยกส้มหล่น เขตเทศบาลนครมาบตาพุด จังหวัดระยอง เห็นเด็กชายตัวน้อยเดินมากับหมาดำ 1 ตัว กวักมือเรียกรถที่ผ่านไปมา แต่ก็ไม่มีใครจอดให้น้อง พลเมืองดีจึงขับรถยูเทิร์น วนกลับมาหาน้องสอบถาม ได้ใจความว่า เด็กชายชื่อน้องออมสิน อายุ 9 ขวบ เดินทางมาจาก วัดประชุมมิตรอำเภอบ้านฉาง จังหวัดระยอง เพื่อจะไปหาแม่ ที่ซอยโชคดี ถนนบ้านล่าง อำเภอเมือง ซึ่ง น้องออมสินเดินมาจากบ้านจนถึงจุดที่พลเมืองดีพบระยะทางไกลกว่า 5 กิโลเมตรและ กว่าน้องจะเดินทางไปหาแม่ระยะทางอีก 10 กิโลเมตร

ซึ่งสอบถามน้องออมสินเล่าว่า ตนต้องการเดิน ไปหาแม่ ที่อยู่แถววัดชากลูกหญ้า( แต่สถานที่จริงคือ ซอยโชคดีใน ตำบลห้วยโป่ง) ซึ่งตนนั้นคิดถึงแม่ กลัวแม่ไม่กลับมา จึงอยากเดินทางไปหาแม่ นี่เป็นครั้งแรกที่ออกเดินมา มากับหมาชื่อเจ้าสิงโตตัวผู้

เนื่องจากพ่อกับแม่ตนทะเลาะกัน ตนกลัวว่าแม่จะไม่กลับมาอีกและตอนนี้ก็คิดถึงแม่มาก จำได้ว่าแม่ชอบไปหา น้าสาวที่อยู่แถววัดชากลูกหญ้าตนจึงต้องการเดินเท้าเพื่อไปหาแม่

จากนั้นพลเมืองดีกลัวว่ารถจะชนน้องและ กลัวเจอคนใจร้ายจับน้องไป จึงพาน้องไปหาเจ้าที่ตำรวจสภ.ห้วยโป่ง จะไปส่งน้องเองก็ไม่กล้า กลัวว่า ผู้ปกครองของน้องจะว่าลักพาตัวน้องมาหรือเปล่า

จากนั้นเมื่อเจ้าที่ตำรวจได้พูดคุยกับ น้องออมสินแล้ว จึงพาขึ้นรถจักรยานยนต์ ให้น้องออมสินบอกทางเพื่อไปส่งหาคุณแม่เพราะจะส่งกลับบ้านไปหาพ่อนั้นน้องไม่ยอมไปน้องคิดถึงแม่อยากไปหาแม่อย่างเดียว

ถ้าไปแล้วไม่เจอแม่ก็จะขอรอแม่อยู่ที่บ้านน้าสาวเพราะมั่นใจว่ายังไงแม่ก็ต้องไปหาน้าสาวอย่างแน่นอน

จากนั้นเจ้าที่ตำรวจจึงขับรถจักรยานยนต์ ให้น้องออมสินนั่งด้านหน้าขับรถผ่านแยกห้วยโป่ง ไปจนถึงถนนสายบ้านล่าง จุดบริเวณซอยโชคดี ขณะนั้นได้เจอกับคุณแม่ของน้องคือ นางฐิติยา อายุ 35 ปี ขับรถจักรยานยนต์สวนทาง มาพอดี น้องจึงบอกกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ ซึ่งน้องเห็นคุณแม่แล้วดีใจมาก

ส่วนคุณแม่ฐิติยา นั้นตกใจที่เจ้าหน้าที่ตำรวจมาส่งลูกชาย พอสอบถามจนรู้เหตุการณ์คุณแม่ก็ได้แต่ ใจหายใจคว่ำและบอกน้องอย่าทำแบบนี้อีก แม่กำลังจะกลับบ้านไม่ทิ้งน้องอย่างแน่นอน ซึ่งปกติแล้วตนจะเลี้ยงลูกเองอยู่ตลอด ไม่เคยห่างไปไหน ไปไหนไปด้วยกันตลอด

ซึ่งคุณแม่ฐิติยา ก็บอกน้องว่าอย่าทำแบบนี้อีกแม่เป็นห่วงให้รออยู่ที่บ้าน น้องออมสินก็รับปากว่าต่อไปนี้จะไม่เดินมาหาแม่แบบนี้อีกแล้วและขอบคุณเจ้าที่ตำรวจที่มาส่งน้องหาแม่ได้อย่างปลอดภัย

ซึ่งทางเจ้าหน้าที่ตำรวจนั้นเผยว่าทีแรกนึกว่าอยู่ข้างวัดชากลูกหญ้าเหมือนที่น้องบอกระยะทางจากโรงพักมาถึงวัดชากปลูกหญ้า ก็อยู่ที่ประมาณ 5 กิโลเมตรแต่พอมาถึงสถานที่จริงนั้นคาดว่าน่าจะประมาณ 10 กิโลเมตรได้ซึ่งถ้ารวมจากระยะทางจากบ้านน้องมาถึงสถานที่แห่งนี้ เกือบ 30 กิโลเมตรอยู่เหมือนกัน แต่น้องเก่งมากที่จำทางได้อย่างแม่นยำ และโชคดีที่เจอคุณแม่น้อง เพราะถ้าหากยังไม่เจอ ทางเจ้าหน้าที่ตำรวจก็คงต้องพาน้องกลับไปส่งที่บ้าน เพื่อความปลอดภัยของน้องเอง

อย่างไรก็ตามนี้ก็ถือเป็น ความรักของลูกที่มีต่อแม่กลัวแม่จะไม่กลับบ้านจึงยอมเดินเท้าออกตามหา แต่อย่างไรก็ตาม โชคดีที่น้องไม่เกิดอันตรายใดๆ แต่หนูๆอย่าทำ ตามเด็ดขาดเพราะถ้าหากเกิดอุบัติเหตุ หรือเจอคนใจร้ายขึ้นมา ตัวหนู จะไม่ได้เจอคุณแม่อีกและคุณแม่จะต้องเสียใจมากๆอย่างแน่นอน