เกิดเหตุอุทาหรณ์รับวันหยุดและเกือบกลายเป็นงานเศร้า เมื่อคุณตาใจร้อนหวังเคลียร์พื้นที่รอบบ้านให้สวยงามเพื่อเตรียมจัดงานแต่งงานลูกสาวในเดือนกรกฎาคมที่จะถึงนี้ แต่กลับประสบอุบัติเหตุตกจากต้นไม้ได้รับบาดเจ็บ สาเหตุมาจากไม่ฟังคำทัดทานของภรรยา
เหตุการณ์ดังกล่าวเกิดขึ้นเมื่อเวลา 11:30 น. ของวันที่ 17 พฤษภาคม 2569 ทางเจ้าหน้าที่มูลนิธิกู้ภัยสยามระยองได้รับแจ้งเหตุมีบุคคลพลัดตกจากที่สูง ภายในซอยพัฒนา ถนนสาย 15 อำเภอนิคมพัฒนา จังหวัดระยอง จึงรีบนำกำลังรุดไปตรวจสอบและให้การช่วยเหลือ
เมื่อไปถึงที่เกิดเหตุ บริเวณโคนต้นยางพารา พบร่างของนายวิเชียร ( ขอสงวนนามสกุล) อายุ 57 ปี ผู้ได้รับบาดเจ็บ นั่งอยู่บนพื้นด้วยความเจ็บปวด มีบาดแผลฉกรรจ์จากการถูกใบเลื่อยบาดเข้าที่บริเวณข้อเท้าขวา และมีแผลถลอกตามแขนขวาจากการกระแทก
ตรวจสอบโดยรอบพบอุปกรณ์เป็นหินเจียรที่นำมาต่อพ่วงกับหัวบาร์โซ่เลื่อยไฟฟ้า (อุปกรณ์เสริมที่ซื้อมาจากทางอินเทอร์เน็ต) ตกอยู่บนพื้นดิน ใกล้กันมีบันไดอลูมิเนียมพาดค้างไว้กับต้นยางที่มีรอยตัดกิ่งไม้ค้างอยู่
เจ้าหน้าที่กู้ภัยจึงได้ทำการปฐมพยาบาล
เบื้องต้นด้วยการพันผ้าก๊อซห้ามเลือด ก่อนนำตัวขึ้นรถฉุกเฉินส่งโรงพยาบาลนิคมพัฒนาอย่างเร่งด่วน
จากการสอบถามนางปทุมทอง ผู้เป็นภรรยาและหลานชายของผู้บาดเจ็บ เล่าให้ฟังด้วยความระทึกว่า วันนี้เป็นวันหยุด คุณตาหันไปเห็นกิ่งของต้นยางพารามันยื่นล้ำออกมา ดูแล้วรกรุงรังสายตา ประกอบกับกำลังจะจัดงานแต่งงานให้กับลูกสาว จึงอยากตัดแต่งให้ดูเรียบร้อย คุณตาจึงไปนำเลื่อยไฟฟ้าที่สั่งซื้อมาจากอินเทอร์เน็ตมาเตรียมใช้งาน
ทางภรรยาเห็นท่าไม่ดีจึงได้เอ่ยปากร้องเตือนแล้วว่า “อย่าขึ้นไปตัดเลย มันอันตราย” แต่คุณตาก็ไม่ฟัง ดึงดันจะขึ้นไปตัดให้ได้
โดยคุณตาได้ปีนบันไดขึ้นไปสูงประมาณ 3 เมตร แล้วลงมือเลื่อย แต่ในจังหวะที่กิ่งไม้ใกล้จะขาด กิ่งยางได้เกิดหักและโน้มลงมาผิดจังหวะ ทำให้เลื่อยไฟฟ้าที่กำลังทำงานอยู่สะบัดหลุดมือแล้วสะบัดมาโดนเข้าที่ข้อเท้าขวาอย่างจัง จนคุณตารับความเจ็บปวดไม่ไหว พลัดตกจากบันไดร่วงลงมากระแทกพื้นดินด้านล่างทันที
อย่างไรก็ตาม ท่ามกลางความวุ่นวายขณะที่เจ้าหน้าที่กู้ภัยกำลังปฐมพยาบาลและนำคุณตาขึ้นรถตู้นั้น มีภาพความประทับใจสายตาของผู้สื่อข่าวและเจ้าหน้าที่ คือ “เจ้าเปี๊ยก” สุนัขพันธุ์ไทยสีน้ำตาล ซึ่งเป็นสุนัขจรจัดที่ครอบครัวนี้เก็บมาเลี้ยงดูด้วยความรัก ได้เดินมาอุ้มสมยืนชะเง้อคอ มองดูคุณตาด้วยสายตาที่เป็นห่วงเป็นใย และเดินวนเวียนเฝ้าอยู่ข้างรถกู้ภัยไม่ยอมห่างไปไหน แสดงให้เห็นถึงความซื่อสัตย์และจงรักภักดีที่มีต่อผู้เป็นเจ้าของเป็นอย่างมาก
