ว่าวไทยการละเล่นมีมาแต่โบราณ สมัยนี้เหลือน้อยเต็มที แต่ยังมีกลุ่มอนุรักษ์ว่าวไทย ให้เห็นกันอยู่ เด็กสมัยใหม่อยากเล่นติดต่อได้รับรองสนุกแน่นอน
เมื่อเวลา 18.00 น.วันที่ 10 ธันวาคม 2568 ที่บริเวณ สี่แยกตลาด 4 ภาค หน้านิคม WHAตะวันออก ตำบลห้วยโป่ง อำเภอเมือง จังหวัดระยอง มีคนเล่นว่าวคนหนึ่งกำลังสาวเชือกว่าว ทั้งชักทั้งดึงทั้งดันว่าวที่ลอยอยู่บนท้องฟ้า
พอมองขึ้นไปพบมีสีเหลือง แดง สะดุดตา ซึ่งปัจจุบันนี้หาดูได้ยากมากผิดกับอดีตที่ ช่วงฤดูหนาวลมดีจะเห็นเด็กๆวิ่งเล่นว่าวกันอย่างมาก
และจากว่าวที่เห็นผู้ที่ยืนชมยืนดูต่างวิพากษ์วิจารณ์ว่าเป็นว่าวอะไรบ้างก็ว่าเป็นว่าวดุ๊ยดุ่ยบ้างก็ว่า เป็นว่าวจุฬา
ผู้สื่อข่าวได้ไปพูดคุย กับคนเล่นว่าวจนทราบชื่อคือ นายบอม อายุ 40 ปี หนึ่งในสมาชิกชมรมคนเล่นว่าวระยอง ได้เล่าว่า วันนี้ตนได้นำว่าวจุฬามาขึ้นทดสอบ จากที่ทำเองกับมือด้วยก้านไฟเบอร์กลาส แทน ไม้ไผ่ มีความยาวปีกว่าวอยู่ที่ 1.80 เมตร
ซึ่งการทดสอบถือว่าว่าวขึ้นดีเล่นลมดี
สมัยก่อนนั้นการทำว่าว ต้องนำไม้ไผ่ที่ต้นแก่และเอามาตากแดดให้แห้งเหลาให้ได้สัดส่วน ซึ่งการทำค่อนข้างยากแต่สมัยนี้ไม้ไผ่หายาก จึงดัด แปลงใช้เป็นตัว
ไฟเบอร์กลาสก็ทำได้เหมือนกัน
ส่วนว่าวจุฬาตัวนี้จะมีต้นทุนการผลิตอยู่ที่ 1,200 บาท ซึ่งทางทีมงานจะมีการทดสอบและปรับจูนว่าวให้ก่อนส่งมอบ
ซึ่งทางตนและชมรมคนเล่นว่าวระยอง ขอเชิญชวนคนชอบเล่นว่าวมาอนุรักษ์ การละเล่นว่าวจุฬาของไทยไว้ซึ่งสมัยนี้หาดูหาเล่นได้ยากแล้วสำหรับว่าวจุฬา
และหากใครสนใจอยากได้ว่าวแบบตนก็ติดต่อมาที่ทางชมรม คนเล่นว่าวระยองได้ จะมาเล่นว่าว ที่จุดบริเวณนี้ทุกเย็นวันอาทิตย์
หรือผู้ปกครองอยากจะชวนลูกหลาน เด็กๆหนูๆมาศึกษาการเล่นว่าว เริ่มจากตัวเล็กๆก็ได้ ปกติแล้วพวกตนจะมาเล่นกัน บริเวณนี้ ทุกๆเย็นวันอาทิตย์ แต่ถ้าเป็นช่วงหน้าร้อนก็จะไปเล่นที่ชายหาดแสงจันทร์ การันตีการเล่นว่าว สนุกแน่นอนได้มีการใช้สมาธิรู้จักทิศทางลมแรงลมเบา อีกทั้งยังเป็นการอนุรักษ์การเล่นของไทยไว้อีกด้วยจึงไม่อยากให้มันหายสาบสูญไป
