ระยอง เวทนาหัวใจแม่เฝ้าไม่ห่าง

สุดเวทนา! แม่หมาจรนั่งเฝ้าลูกตกน้ำไม่ห่าง หลังถูกทิ้งยกครัวริมคลองที่ระยอง

​เมื่อเวลา 17.30 น. วันที่ 20 มกราคม 2569 เจ้าหน้าที่กู้ภัยพุทธศาสตร์อำเภอแกลง รับแจ้งขอความช่วยเหลือเหตุลูกสุนัขพลัดตกน้ำบริเวณลำรางธรรมชาติ พื้นที่ ม.1 ต.วังหว้า อ.แกลง จ.ระยอง

เมื่อไปพบภาพสลดใจคือแม่สุนัขนั่งเฝ้าลูกที่ตกลงไปในน้ำด้วยความกระวนกระวายไม่ยอมห่าง

​เหตุการณ์ดังกล่าวเกิดขึ้นหลังจากที่มีผู้นำสุนัขแม่ลูกอ่อนและลูกๆ อีก 3 ตัว (ตัวผู้ 1 ตัวเมีย 2) มาปล่อยทิ้งไว้ในพื้นที่ในช่วงบ่าย จนกระทั่งหนึ่งในลูกสุนัขตัวเมียเกิดลื่นไถลตกไปในลำรางที่มีความลึก และลาดชัน

นางมาลัย หนูหริ่ง (ชาวบ้านในพื้นที่) เล่าว่า ตนได้ยินเสียงลูกหมาและแม่หมาร้องจึงตามเสียงนั้นมา พอมาถึงก็เห็นว่าลูกหมาตกน้ำซึ่งตอนพยายามจะช่วยแล้วแต่ด้วยความลาดชันจึงไม่สามารถช่วยได้แม่หมาก็นั่งเฝ้าอยู่ไม่ห่างกระวนกระวาย

นางลูกตาล (แม่ค้าขายก๋วยเตี๋ยว) เล่าด้วยความสงสารว่า เห็นลูกสุนัขตะเกียกตะกายอยู่ในน้ำอยู่นาน โดยมีแม่สุนัขนั่งเฝ้าอยู่ริมตลิ่ง ส่งเสียงร้องขอความช่วยเหลือด้วยสายตาที่มีแต่ความห่วงใย คาดว่าแม่สุนัขพยายามพาลูกเดินเลาะริมน้ำเพื่อกลับไปรอเจ้าของที่จุดเดิม แต่เนื่องจากตลิ่งมีความลาดชันทำให้ลูกหมาพลัดตกไป

หลังจากที่เจ้าหน้าที่กู้ภัยช่วยลูกหมาขึ้นมาได้แล้วนั้น ลูกหมาที่ตกน้ำพบว่าเป็นตัวเมีย เจ้าหน้าที่กู้ภัยจึงนำผ้ามาช่วยเช็ดขน เช็ดตัวให้แห้ง

ส่วนแม่หมาวิ่งกระโดดด้วยความดีใจ และคาดว่าน่าจะขอบคุณเจ้าหน้าที่กู้ภัยที่ช่วยชีวิตลูกน้อยไว้ได้ เพราะจากพฤติกรรมที่แม่มาแสดงออกนั้นไม่ได้มีการขู่ใครๆหรือห่วงลูกแต่อย่างใด (เพราะปกติแล้วหมาแม่ลูกอ่อนจะห่วงลูกมากๆ)

​
​หลังเกิดเหตุ นางลี ชาวบ้านในชุดเสื้อเขียว ที่ทราบข่าว เล่าอีกว่า เมื่อช่วงเย็นมีคนใจร้ายเอาแม่หมาและลูกๆของเขามาปล่อยไว้ที่หัวสะพาน ทำให้ลูกหมาลื่นไถลตกน้ำ จึงได้รีบเดินทางมายังจุดเกิดเหตุทันที พร้อมระบุว่าหลังจากช่วยลูกสุนัขขึ้นมาได้แล้ว จะรีบนำทั้งแม่และลูกสุนัขทั้งหมดไปฝากเลี้ยงไว้ที่วัดชั่วคราว

เนื่องจากเกรงว่าหากปล่อยไว้ที่เดิม ลูกสุนัขที่ยังซุกซนอาจตกลงไปในน้ำซ้ำสองและอาจเป็นอันตรายถึงชีวิตหากไม่มีใครมาพบเห็น

​”น่าสงสารมาก คนเอามาทิ้งก็ใจร้าย แม่หมามันไม่ทิ้งลูกเลย นั่งเฝ้าจนวินาทีสุดท้ายจริงๆ” — เสียงสะท้อนจากชาวบ้านในที่เกิดเหตุ